دلم می خواهد از تو بنویسم
نگاهت را دوست دارم
ببار اي نم نم باران زمين خشك را تر كن
سرود زندگي سر كن دلم تنگه ... دلم تنگه
بخواب ، اي یار نازم بروي سينه ي بازم
كه همچون سينه ي سازم همه ش سنگه... همه ش سنگه
نشسته برف بر مويم شكسته صفحه ي رويم
خدايا ! با چه كس گويم كه سر تا پاي اين دنيا
همه ش ننگه ... همه ش رنگه
جوجوی من برات دعوا میکنم تا در همه مراحل زندگی و تحصیل موفق و پیروز باشی
در مورد این پیشی و جوجو نظر بدین
امشب دیدگانم تاراست و نگاهم به هر سویی پرمیکشد وفغانی گرانبها تراز اشک ندارد ازدستان لرزانم جز ساختن کتیبه های گلی و نقش رنگ بر رنگ هیچ کاری بر نمی آید طپش قلبم آرام آرام بر سینه ام چنگ میزند لبانم گاهی به شکوه و شکایت و زمانی به دعا و ثنا بر هم میخورد گاهی واژه های گنگ و گاهی کلماتی از درد برایم باز گو میکند نگاه بر این کاغذ پاره ها می اندازم و این قصه های نیمه کاره مدتهاست که باید دوباره بنویسم
تو ای پایان تنهائی پناه آخر من باش
تو این شب مرگی پائیز بهار باور من باش
بزار با مشرق چشمات شبم روشنترین باشه
می خوام آئینه خونه با چشمات همنشین باشه
خداوندا.....
چرا دردم را دوا کردی
چرا مرحم ز زخمم نهادی
چرا گره ز مشکلم باز کردی
چرا عشق رو در دلم نهان کردی
چرا آب را قطره اشک کردی
چرا.... چرا.....؟
خداوندا ....
دلم را دگر صبری نیست
دیگر نمیتوانم دوری عشقم رو تحمل کنم دیگر نمی تونم نمی توانم.
اگر عدل این است اگر انصاف این است پس بی عدلی چیست و بی انصاف کیست 
اگر ای عشق پایان تو دور است دلم غرق تمنای عبور است
برای قد کشیدن در هوایت دلم مثل صنوبر ها صبور است
شب که می رسد به خودم وعده می دهم
که فردا صبح حتما به تو خواهم گفت...
صبح که فرا می رسد و نمی توانم بگويم
رسيدن شب را بهانه ميکنم...
و باز شب می رسد و صبحی ديگر...
و من هيچ وقت نمی توانم حقيقت را به تو بگويم...
بگذار ميان شب و روز باقی بماند که
چه قدر..
با خیال تو به سر بردن اگر هست گناه...با خبر باش
که من غرق گناهم هر شب
پروردگارا من را ابزار آرامش خويش قرار ده.بگذاردر هر کجا که نفرت است
عشق درو کنم .هر جا آسيب است عفو ،
هر جا شک است ايمان ،
هر جا نواميدي است اميد.
هر جا تاريکي است نور
و هر جا غم است سرور
.پروردگار عالم به من لطف کن تا بيشتر در پي تسکين بخشيدن باشم تا آرام شدن
همانطور که مي فهمم فهميده شوم. همانطور که دوست دارم دوست داشته شوم
زيرا دراثر دادن است که دريافت مي کنم، دراثربخشيدن است که بخشيده مي شوم
در مرگ خود است که در زندگي جاويدان متولد مي شوم
اي عشق، شكسته ايم، مشكن ما را
اينگونه به خاك ره ميفكن ما را
ما در تو به چشم دوستي مي بينيم
اي دوست مبين به چشم دشمن ما را
خداوندا تو میدانی که انسان بودن وماندن در این دنیا چه دشوار
است چه زجری میکشد آن کس که انسان است واز احساس
سرشار است.
چرا غمها نمی دانند که من غمگينترين غمگين دنيايم.............
بيا ای دوست با من باش که من تنها ترين تنهای دنيايم
شب را خيلي دوست دارم
زيرا در سكوت شب وقتي به آسمان پر ستارهنگاه مي كنم با يادت در دلم بذر اميد مي كارم
و با معبود به راز و نياز مي پردازم بدون هيچ
هراسي از افشاي رازم با تو حرف مي زنم.
شب و تنهايي چقدر زيباست !
چه رنجی است لذتها را تنها بردن
و چه زشت است زیباییها را تنها دیدن
و چه خوشبختی آزار دهنده ای است
تنها خوشبخت بودن
در بهشت تنها بودن سخت تر از کویر است